Wśród mgieł poranka stoją zamczyska stare,

Z kamienia i ciszy , z czasu ciężkiej miary.

Na murach ich twarze- maszkarony surowe,

Wykrzywione w grymasach, milcząco groźbowe.

Nie straszą- raczej wołają szeptem wieków,

By wejść w ich progi, wsłuchać się w los człowieka.

Za maszkaronów spojrzeniem, w cieniu bram,

Historia wciąż żyje i zaprasza tam.

 

W ten sposób uczniowie klasy szóstej przenieśli się w dawne czasy i dali upust swojej wyobrażni.